Τρίτη 06/11/2012 - 09:00

Συναδελφικά... 01

Φίλε… γεια σου,

Όπως θα είδες κι εσύ στις πρωινές τηλεοπτικές εκπομπές, η χώρα μας - εκτός από πολλά προβλήματα - διαθέτει και πληθώρα σωτήρων. Κι ο καθένας, με την δική του συνταγή σωτηρίας. Πρώτος και καλύτερος, ο πρωθυπουργός μας, με τον Βενιζέλο σε ρόλο εγγυητή και τον Κουβέλη, ως ακοίμητο φρουρό της κυβερνητικής κοινωνικής ευαισθησίας. Από κοντά, ο Αλ. Τσίπρας με τον ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι μας υπόσχονται, ότι με μια ακόμη εκλογική αναμέτρηση, την ανάληψη της ευθύνης από τις «υγιείς, πατριωτικές δυνάμεις» και μια σοβαρή αναδιαπραγμάτευση με τους δανειστές, θα σταματήσει η καταστροφική πορεία και θα ξεκινήσει η ανοικοδόμηση της χώρας. Για να μην αναφερθώ στον Καμμένο και τον Μιχαλολιάκο...

Για μια στιγμή, αναρωτήθηκα, αν κάνω καλά, παίρνοντας μέρος στην πανεργατική απεργία, χάνοντας δυο μεροκάματα και - κυρίως - κινδυνεύοντας να μου δώσουν τα παπούτσια στο χέρι. Αφού, έτσι κι αλλιώς, η χώρα θα σωθεί. Είτε, τώρα με τον Σαμαρά, είτε αύριο με τον Τσίπρα και όποιους άλλους.

Για μια στιγμή, μόνο. Ταυτόχρονα, όμως, ήρθαν στο μυαλό μου όσα μας έλεγε και ξανάλεγε ένας πρώην συνάδελφος και νυν συνταξιούχος. Οι εργάτες θα δουν άσπρη μέρα μόνον όταν πάρουν τη ζωή και την τύχη τους στα δικά τους χέρια. Όταν πάψουν να πιστεύουν σε σωτήρες και σταματήσουν να αναθέτουν σε άλλους τη λύση των προβλημάτων τους. Όταν γίνουν αφεντικά του πλούτου που παράγουν και εξουσία στη χώρα. Κι αυτό δεν θα γίνει από μόνο του. Ούτε θα μας το κάνουν δώρο. Απαιτεί και θέλει εργάτες αγωνιστές, περήφανους γι' αυτό που κάνουν και την τάξη τους. Ενωμένους και οργανωμένους, στο χώρο δουλειάς και στο συνδικάτο, βάζοντας στο περιθώριο κάθε λογής τσανακογλείφτες των αφεντικών, διασπαστές καιροσκόπους και ρεφορμιστές.

Μας τα 'λεγε χρόνια, αλλά τον ακούγαμε βερεσέ. Δεν διαφωνούσαμε μαζί του. Ήταν σε όλους μας αγαπητός, αλλά δεν παίρναμε τα λόγια του τοις μετρητοίς. Κι όμως είχε δίκιο. Έπρεπε να φτάσει ο κόμπος στο χτένι για να το καταλάβουμε.

Με πολλούς, αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Ο συνάδελφος

6.11.2012

ΥΓ 1: Ρώτα τον ΣΥΡΙΖΑίο συνάδελφό σου, όταν ο αρχηγός του μιλά για ανοικοδόμηση του τόπου, σε τι αναφέρεται; Στα επιχειρηματικά κέρδη και τη διαβόητη ανταγωνιστικότητα ή στα μεροκάματα, τους μισθούς και τις συντάξεις, τις εργασιακές σχέσεις, την Παιδεία, την Υγεία και την Πρόνοια; Και τα δυο, πάντως, δεν γίνονται. Δεν γίνεται και η πίτα στο ταψί και ο σκύλος χορτάτος, όπως λέει και ο λαός μας...

ΥΓ 2: Ραντεβού στην Ομόνοια. Ξεκινώ κι εγώ τώρα για την απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ. Εκεί είναι η θέση κάθε εργάτη.